Tlenek węgla – cichy zabójca,
z którym możemy walczyć!

  • Czym jest tlenek węgla?

    Czym jest
    tlenek węgla?

  • Jak powstaje tlenek węgla?

  • Urządzenia emitujące tlenek węgla

  • Objawy zatrucia tlenkiem węgla

  • Jak zapobiec
    zatruciu
    tlenkiem węgla?


  •  

    Czym-jest-tlenek-węgla?

    CZYM JEST TLENEK WĘGLA?

    Tlenek węgla, powszechnie nazywany czadem, jest szczególnie niebezpiecznym bezbarwnym, bezwonnym i silnie trującym gazem. Tlenek węgla trafia do organizmu poprzez układ oddechowy, a następnie jest wchłaniany do krwiobiegu. W układzie oddechowym człowieka tlenek węgla wiąże się z hemoglobiną szybciej niż tlen, prowadząc do niedotlenienia tkanek. W zależności od stężenia tlenku węgla oraz czasu wdychania skażonego powietrza mogą występować objawy: ból głowy, mdłości, utrata przytomności, a nawet śmierć.
    W statystykach zatruć tlenek węgla zajmuje trzecie miejsce po zatruciach lekami i alkoholem. W Polsce co roku straż pożarna odnotowuje kilka tysięcy zdarzeń związanych z tlenkiem węgla, podczas których poszkodowanych zostaje około 2000 osób, a około 100 osób umiera wskutek zatrucia (dane wg www.straz.gov.pl). Wystarczy tak niewiele, by zmniejszyć ryzyko zaczadzenia. Pamiętajmy o instalacji detektorów tlenku węgla oraz o regularnym serwisowaniu urządzeń i systemów grzewczych. Wybierzmy niezawodne urządzenie chroniące przed zaczadzeniem. Nie lekceważmy zagrożenia, jakim jest dla naszego zdrowia tlenek węgla: Razem uratujmy życia!

     


     

    Jak-powstaje-tlenek-węgla?

    JAK POWSTAJE TLENEK WĘGLA?

    Tlenek węgla powstaje przy niepełnym spalaniu paliw i materiałów palnych, m.in. węgla, drewna, oleju opałowego, nafty, benzyny, gazu ziemnego, propanu, butanu itp. Niepełne spalanie spowodowane jest brakiem odpowiedniej ilości tlenu. Głównym źródłem zagrożenia są wadliwe lub źle zamontowane urządzenia do gotowania i ogrzewania, generatory spalinowe, silniki pojazdów oraz brak właściwej wentylacji pomieszczeń.

    Kto narażony jest na działanie tlenku węgla?

    Do grupy największego ryzyka należą:
    • noworodki i niemowlęta (obok normalnej hemoglobiny występuje u nich hemoglobina płodowa, która wiąże dwukrotnie więcej tlenku węgla, niż zwykła hemoglobina),
    • dzieci,
    • kobiety ciężarne,
    • osoby w podeszłym wieku,
    • osoby z wadami serca oraz chorobami układu oddechowego.

    Cięższym zatruciom ulegają także osoby wykonujące prace związane z dużym wysiłkiem fizycznym. Pracownicy fizyczni znacznie szybciej niż podczas odpoczynku, ze względu na zwiększoną częstość i głębokość oddechu, pochłaniają dawki trujące, a nawet śmiertelne.


     

    Urządzenia-emitujące-tlenek-węgla.

    URZĄDZENIA EMITUJĄCE TLENEK WĘGLA

    urzadzenia


     

    zatr

    OBJAWY ZATRUCIA TLENKIEM WĘGLA.

    Stężenie: Oznaki i objawy

    ~ 100 ppm Lekki ból głowy, wypieki (nieokreślony czas narażenia)
    200–300 ppm Ból głowy (czas narażenia 5–6 godz.)
    400–600 ppm Silny ból głowy, osłabienie, zawroty głowy, nudności, wymioty (czas narażenia 4–5 godz.)
    1,100–1,500 ppm Przyspieszone tętno i oddech, omdlenie (zasłabnięcie), śpiączka, przerywane ataki drgawek (czas narażenia 4–5 godz.)
    5,000–10,000 ppm Słabe tętno, płytki oddech/zatrzymanie oddychania, śmierć (czas narażenia 1–2 minuty)
    Źródło: Brytyjska Agencja Ochrony Zdrowia (HPA), Kompendium zagrożeń chemicznych, Tlenek węgla, Wersja 3, 2011

    Detektor tlenku węgla uaktywni się, jeśli wykryje określone stężenie gazu w określonym przedziale czasu zgodnie z poniższym opisem:
    50 ppm: Alarm w ciągu 60–90 minut
    100 ppm: Alarm w ciągu 10–40 minut
    300 ppm: Alarm w ciągu 3 minut
    Czujnik czadu został ustawiony zgodnie z odpowiednią normą europejską, tak aby alarmy były wyzwalane w zależności od stężenia gazu i okresu jego występowania. Alarm uaktywnia się, gdy poziom stężenia CO narasta w czasie do niebezpiecznych poziomów lub wymagane jest natychmiastowe działanie. Natomiast unikane są fałszywe alarmy związane z tymczasowymi niskimi stężeniami CO (np. w wyniku działania dymu papierosowego).

     Jak pomóc przy zatruciu tlenkiem węgla?

    • należy natychmiast zapewnić dopływ świeżego, czystego powietrza,
    • jak najszybciej wynieść osobę poszkodowaną w bezpieczne miejsce, na świeże powietrze,
    • rozluźnić poszkodowanemu ubranie – rozpiąć pasek, guziki, ale nie rozbierać go, gdyż nie można doprowadzić do jego przemarznięcia,
    • wezwać służby ratownicze (pogotowie ratunkowe – 999, straż pożarna – 998 lub 112); jeśli po wyniesieniu na świeże powietrze zaczadzony nie oddycha, należy niezwłocznie przystąpić do wykonania sztucznego oddychania i masażu serca.

     

    zapob

    JAK ZAPOBIEC ZATRUCIU TLENKIEM WĘGLA?

    Aby zapewnić bezpieczeństwo domownikom, należy zainstalować detektory tlenku węgla przy wszystkich urządzeniach wytwarzających spaliny oraz w sypialniach i pokojach, w których spędza się dużo czasu. Detektory czadu sygnalizują obecność tlenku węgla jeszcze przed pojawieniem się pierwszych objawów: urządzenie szybciej uruchomi alarm, jeśli stężenie tlenku węgla będzie wyższe.

    Przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzanie szczelności przewodów kominowych, ich systematyczne czyszczenie oraz sprawdzanie występowania dostatecznego ciągu powietrza.

    Użytkować sprawne techniczne urządzenia, w których odbywa się proces spalania, zgodnie z instrukcją producenta.

    W przypadku wymiany okien na nowe, sprawdzić poprawność działania wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację.

    Systematycznie sprawdzać ciąg powietrza, np. poprzez przykładanie kartki papieru do otworu bądź kratki wentylacyjnej.

    Często wietrzyć pomieszczenia, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe).

    Nie bagatelizować objawów: duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania, gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem; w takiej sytuacji należy natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady lekarskiej.

    Top